پاورشل (PowerShell) سال ۲۰۰۶ توسط مایکروسافت معرفی شد. هدف این بود که مدیریت سیستمها از رابط گرافیکی (GUI) جدا شود و مدیران شبکه بتوانند از طریق خط فرمان و اسکریپتنویسی، کارها را اتوماتیک و سریعتر انجام دهند. در سال ۲۰۱۶ پاورشل متنباز (Open-Source) شد و حالا روی لینوکس و مک هم کار میکند.
این ابزار صرفاً یک محیط مشکی برای تایپ نیست؛ زبان اصلی مدیریت ویندوز است. در ادامه دستوراتی را میبینید که در کارهای روزمره به کار میآیند:
مدیریت سرویسها و پردازشها
Get-Service: لیست تمام سرویسها را نشان میدهد. میتوانید روی وضعیت فیلتر کنید تا فقط سرویسهای متوقفشده (Stopped) را ببینید.
Get-Process: وضعیت مصرف CPU و رم را در لحظه چک میکند.
عیبیابی شبکه
Test-NetConnection: خیلی بهتر از ping عمل میکند. با این دستور میفهمید آیا پورت خاصی روی یک سرور باز است یا نه.
Get-NetIPConfiguration: تمام اطلاعات کارت شبکه، IP و DNS را یکجا نمایش میدهد.
بررسی لاگها و رویدادها
Get-WinEvent: جایگزین سریعتر برای Event Viewer گرافیکی. میتوانید ارورهای سیستم یا نرمافزار خاصی را در یک بازه زمانی مشخص فیلتر کنید.
نکات مهم برای استفاده روزمره
- اسکریپتهای ناشناس را هرگز روی سرور اجرا نکنید.
- تا زمانی که دلیل تغییر Execution Policy را نمیدانید، به آن دست نزنید.
- برای خواناتر شدن خروجی دستورات، میتوانید از
| Format-Tableدر انتهای دستور استفاده کنید. - دستورات طولانی یا پرکاربرد را با پسوند
.ps1ذخیره کنید تا نیازی به تایپ مجدد نباشد.